Pokazywanie postów oznaczonych etykietą synth pop. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą synth pop. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 14 lutego 2013

Atlas Like - Atlas Like EP (2013)













6.5

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że niedawny sukces grupy KAMP! już teraz ciągnie za sobą znaczące konsekwencje. Nadal nie sądzę by na polskim rynku muzycznym nastąpiło z tego powodu trzęsienie ziemi albo artystyczny przewrót, ale ośmielenie pewnej stylistyki staje się faktem. Synth-pop przedziera się do łask, dociera szerzej, coraz więcej wykonawców chce go robić i co ważne, udaje im się to coraz lepiej.

Cztery utwory zawarte na styczniowej, debiutanckiej EP’ce grupy Atlas Like uderzają elegancką produkcją, wokalista nie kaleczy języka angielskiego, melodie i refreny są najzwyczajniej w świecie dobre. To wręcz podejrzane jak każdy element bez problemu zdaje tu egzamin. Cała czwórka prezentuje bardzo żwawe, taneczne oblicze, wszystkie numery trzymają podobny, równy poziom. Najbardziej do gustu przypadły mi "Deer Shelter" i "Make It Crystal".  Piosenkowość przybiera kształty typowo synth-popowe, teksty i zaśpiewy nie porażają głębią, ale tak zazwyczaj w tej muzyce jest. Banału nie uświadczymy również, a ważniejszej w tym przypadku tkance dźwiękowej nie sposób zarzucić płytkości. Konstrukcja stoi na wysokim poziomie, jakieś smaczki i detale też się znajdą (saksofon). Wypadałoby podkreślić, że kapela stanowi podręcznikowy przykład wykonawcy poruszającego się ściśle w swoim gatunku. Może się to komuś podobać albo i nie.

Mam co prawda w pamięci, że jest to pierwszy ruch młodej grupy, ale nie stosuję z tego powodu taryfy ulgowej, tak jak i nie podwyższam oceny z uwagi na to, iż brzmi dobrze „jak na polskie warunki”. Nie żyjemy w muzycznym kraju trzeciego świata, od naszych też możemy wymagać czego dowodem jakość tej EP’ki. Choć póki co podobieństw do KAMP! i Cut Copy chłopaki z Atlas Like się nie wyrzekną to wypracowanie progresu do spółki z odrobiną doświadczenia może zaowocować wkrótce ciekawym rezultatem.


czwartek, 1 listopada 2012

Dirty Chart #2


Notowanie nr 2


30. Villagers - The Waves

29. Washed Out - Dedication

28. Deftones - Leathers

27. Taken By Trees - Dreams
















26. Tom Waits - Hell Broke Luce

25. Ringo Deathstarr - Rip

24. Matthew Dear - Earthforms

23. Egyptian Hip Hop - SYH

22. Metric - Breathing Underwater

21. Dinosaur Jr. - Watch The Corners

20. Bloc Party – Kettling          NEW

19. Bye Bye Bicycle - Empty Summer

18. Blur - Under The Westway
















17. King Krule - Rock Bottom

16. Wavves - Hippies Is Punks

15. A Place To Bury Strangers - And I'm Up

14. Titus Andronicus - In A Big City

13. Desaparecidos - Backsell

12. Local Natives – Breakers         NEW

11. The Joy Formidable - Chola

10. WhoMadeWho – Never Had The Time
















09. Bat For Lashes - Marilyn
















Prawdopodobnie nigdy nie ujrzycie na tej liście Florence, Lany czy innych podobnych wokalistek, których nie potrafię strawić. Bat For Lashes tymczasem trochę się z nimi kojarząc (może niesłusznie), po raz kolejny nagrywa piosenkę, która wpada w ucho i pomimo pewnych uprzedzeń trafia do celu. Sugestywne, tajemniczo uwodzące zwrotki to jedno. Refren otwarcie ukazujący możliwości wokalne Natashy, drugie. Ciekawe tylko czy dane nam będzie się polubić także na dłuższą metę.


08. Hot Chip – How Do You Do
















07. Grizzly Bear – Yet Again
















06. Alt-J – Something Good
















05. Still Corners – Fireflies
















04. Saturday Looks Good To Me – Sunglasses         NEW

















Pierwszym singlem po czteroletniej przerwie Saturday Looks Good To Me z miejsca pokazują jak się powinno pisać zgrabne, twee popowe piosenki. Jest tu rytmicznie i radośnie, nie naiwnie, a bardzo sprawnie i z głową. Definitywnie będziemy mieć jeszcze z nimi good time.  


03. How To Dress Well – Cold Nites
















Brzmieniowa i produkcyjna metafizyka. R&B Toma Krella pogrążone w mglistej, klimatycznej eteryczności. Stały punkt przyszłych podsumowań dekady?


02. Tame Impala - Feels Like We Only Go Backwards         NEW
















Najbardziej piosenkowy wycinek ostatniego albumu Tame Impali. Psychodeliczno-popowe łakocie i witaminy, a wśród nich refren śliczny jak z obrazka. Słodko, choć na kwasie, wszystko czego teraz ci trzeba to koszula w kwiatki i MIŁOŚĆ.


01. Green Day – Stray Heart         NEW
















W pół drogi pomiędzy “A Day In The Life” i “All I Want For Christmas Is You”. Panowie z Green Day zebrali się w końcu, by dostarczyć nam choć jeden, naprawdę fajny singiel. Piosenkę, która pomimo prostoty, urokiem nie ustępuje choćby pozycji z miejsca drugiego. Chciałoby się wręcz wyjść na miasto i podczas zimowej, przedświątecznej przechadzki pomiędzy sklepami usłyszeć „Stray Heart” w głośniku. Ładny kawałek i śnieg już mamy. Czekamy na ruch Mikołaja w ciężarówce coca-coli.

wtorek, 1 maja 2012

The Get Up Kids - There Are Rules (2011)












7

Mocno wyrośnięte już dzieciaki z Kansas powracają po kilku latach przerwy, jak sama nazwa płyty wskazuje - doskonale zdając sobie sprawę z zasad panujących na muzycznej scenie. Decydując się na comeback w takim momencie muzycy sporo zaryzykowali. Bo oto autorzy najlepszych młodzieżowych albumów ever silą się na nowy start mając na karku grubo ponad trzydziestkę. Czy w takim razie dalsze pisanie wyłącznie słodkich melodii, łamiących serca ballad i powerpopowych przebojów może wchodzić w grę? Na „There Are Rules” nie ma już tak klasycznie konstruowanych kawałków. Klawisze nie pełnią dłużej roli cukierkowych ozdobników, zamiast tego pełnoprawnie biorą udział w konstruowaniu kompozycji całkiem zmieniając swój charakter. Za ich sprawą, a także często przytłumionych gitar oraz mechanicznej rytmiki, budowane są misterne, klimatyczne i o wiele poważniejsze twory niż dotychczas im się to zdarzało. Oczywiście, Matt Pryor to chłopak z naturalnym darem do wymyślania piosenek, dlatego chcąc nie chcąc nadal często bywa melodyjnie („Automatic”, „Shatter Your Lungs”), a kawałki takie jak „Rally Round The Fool” czy „Keith Case”, łączące chwytliwość z kombinowaniem, stary styl z nowym, jawią się najlepszymi momentami krążka. Tym wydawnictwem udało się piątce z Kansas wpasować w oczekiwania fanów unikając zarazem bycia karykaturą siebie sprzed lat. Co tu dużo gadać, cwani są.

niedziela, 8 kwietnia 2012

Pulseprogramming - Charade Is Gold (2011)












7

Chicago po raz kolejny daje o sobie znać jako miasto pełne kreatywnych, artystycznych umysłów w właściwie każdej muzycznej stylistyce. Od melodyjnego punka (Lawrence Arms, Alkaline Trio), przez eksperymentalne indie (multum formacji skupionych wokół braci Kinsella), po elektronikę i synthpop. Bohaterem ostatniego jest człowiek o nazwisku Marc Hellner. Jego Pulseprogramming to projekt istniejący od połowy lat dziewięćdziesiątych, mający na koncie jak dotąd tylko dwa studyjne albumy i kilka wydawnictw z remiksami. Osiem lat od sztandarowego „Tulsa For One Second” nakładem Audraglint ukazuje się „Charade Is Gold”. Krążek reklamowany jako „nothing less than some of the finest classically orchestrated synthetic pop…”. I rzeczywiście, sądząc po zawartości Hellner wydaje się mieć w głębokim poważaniu wszelkie dubstepy, witch-house’y czy inne modne dziś wynalazki. Dźwiękowa rzeczywistość, jaką tu kreuje, należy do tych trochę staroświeckich, zdecydowanie nieinwazyjnych, pozbawionych gwałtowności, subtelnych i spokojnych. Jednocześnie to rzecz skonstruowana precyzyjnie, unikająca monotonii, operująca syntetycznymi melodiami (piosenkowymi wręcz), łatwa w odbiorze nie tylko dla pasjonatów gatunku. Piętno na brzmieniu odciska inspiracja Kraftwerk, ambient łączony z dream popem (przychodzą skojarzenia z Loveliescrushing, też z Chicago) czy nawet Joy Division/wczesne New Order (otwierające „Perfect Problematic”). Dobrym punktem odniesienia dla wokalu i klimatu będzie też najświeższa twórczość Steve’a Masona - The Black Affair i „Boys Outside”. Płyta całościowo prezentuje się conajmniej solidnie, nie jest to nic, nad czym można by piać z zachwytu, ale na pewno jest to album, który niejednemu słuchaczowi będzie w stanie umilić życie.